Stade Brestois 29 - Paris Saint Germain: znamy składy. Luis Enrique stawia na siłę środka pola

W Brest nie będzie miejsca na ostrożne półśrodki. Ligue 1 dostaje pojedynek, w którym różnica między ustawieniami może od pierwszej minuty wyznaczyć rytm gry. Stade Brestois 29 podejmuje Paris Saint Germain, a gospodarze wychodzą w systemie 4-2-3-1, podczas gdy zespół Luisa Enrique odpowiada ustawieniem 4-3-3. Początek o 20:45.

Składy Stade Brestois 29 - Paris Saint Germain

Stade Brestois 29: E. Selvik; K. Lala, R. Le Guen, G. Lloris, B. Locko; J. Chotard, H. Magnetti; G. Versini, K. Doumbia, P. Mboup; L. Ajorque.

Paris Saint Germain: M. Safonov; A. Hakimi, Marquinhos, W. Pacho, Nuno Mendes; W. Zaïre-Emery, Vitinha, João Neves; O. Dembélé, Ferran Torres, K. Kvaratskhelia.

Najważniejsza decyzja po stronie PSG dotyczy środka pola. Vitinha dostaje obok siebie João Nevesa i W. Zaïre-Emery’ego, co daje gościom zestawienie łączące kontrolę pierwszego podania z intensywnością w odbiorze. Taki trójkąt powinien ułatwić PSG szybkie przenoszenie gry na skrzydła, gdzie szerokość i pojedynki jeden na jeden będą naturalnym sposobem na rozciągnięcie bloku Brestu.

Właśnie tam gospodarze mogą szukać odpowiedzi. Podwójna ochrona przed linią obrony pozwala zabezpieczyć centralny korytarz, a trójka za L. Ajorque ma pracować między formacjami rywala. Gdy Brest odzyska piłkę, znaczenie będą miały pierwsze podania J. Chotarda i H. Magnettiego. Jeśli ominą pressing, gospodarze zyskają przestrzeń dla G. Versiniego oraz K. Doumbii.

PSG ma za to wyraźnie ofensywny tercet: O. Dembélé, Ferran Torres i K. Kvaratskhelia. Obecność A. Hakimiego i Nuno Mendesa może dodatkowo podnosić boczne sektory, ale ceną będzie konieczność szybkiego zabezpieczania przestrzeni za bocznymi obrońcami. Brest w ustawieniu 4-2-3-1 ma narzędzia, by właśnie tam kierować swoje wyjścia po odbiorze.

Potwierdzone jedenastki ustawiają mecz wokół jednego pytania: czy Brest zdoła zamienić kompaktowy środek i bezpośrednie ataki w regularną presję, zanim PSG narzuci własną sekwencję podań. Układ wybrany przez Enrique daje jego drużynie więcej kontroli, lecz gospodarze zachowują czytelny plan na odbiór i szybkie wykorzystanie wolnych bocznych przestrzeni.