Chicago Fire - New England Revolution: składy na mecz MLS

Najważniejszy pojedynek w Major League Soccer zacznie się kilka metrów przed polem karnym: Chicago Fire ustawia w środku napastnika o ciężarze R. Lewandowskiego, a New England Revolution odpowiada ruchem między liniami. W obu jedenastkach widnieje system 4-3-3, lecz różnica tkwi w sposobie wykorzystania trójkąta pomocy.

Składy Chicago Fire - New England Revolution

Chicago Fire: C. Brady; J. Dean, S. Rogers, J. Elliott, N. Allen; S. Oregel, T. D'Avilla, J. Gómez; P. Zinckernagel, R. Lewandowski, P. Dithejane.

New England Revolution: M. Turner; M. Polster, E. Kohler, M. Fofana, W. Sands; Carles Gil, B. Raines, J. Yueill; P. Miller, D. Turgeman, D. Gazdag.

W Chicago Fire ustawienie daje skrzydłowym szerokość, ale jego środek ma przede wszystkim dostarczyć piłkę do dziewiątki. P. Zinckernagel może schodzić do półprzestrzeni, otwierając korytarz dla bocznego obrońcy, podczas gdy S. Oregel i T. D'Avilla muszą pilnować równowagi za akcją. Ta konstrukcja pozwala gospodarzom przyspieszyć po odbiorze, lecz każde zejście skrzydłowego zwiększa odpowiedzialność pomocników za asekurację.

Po drugiej stronie New England Revolution ma w centrum Carlesa Gila, który może szukać podań za plecy pierwszej linii pressingu. Obok niego B. Raines i J. Yueill tworzą zabezpieczenie dla ofensywnych ruchów, a D. Gazdag z lewej strony powinien łączyć szerokość z wejściem bliżej D. Turgemana. Goście będą potrzebowali szybkiego powrotu skrzydłowych, bo przy stracie Chicago ma gotową drogę do ataku przez boczne sektory.

Wybór tych jedenastek przesuwa ciężar meczu na kontrolę centralnych korytarzy. Gospodarze mają wyraźny punkt odniesienia w polu karnym, goście zaś mogą próbować rozciągać blok rywala wymianą pozycji wokół Gila. To, kto pierwszy połączy szerokość z przewagą w środku, narzuci rytm spotkania Chicago Fire - New England Revolution.